וַיָּבֹ֡אוּ אֵלֶּה֩ הַכְּתוּבִ֨ים בְּשֵׁמ֜וֹת בִּימֵ֣י ׀ יְחִזְקִיָּ֣הוּ מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֗ה וַיַּכּ֨וּ אֶת־אָהֳלֵיהֶ֜ם וְאֶת־המעינים [הַמְּעוּנִ֨ים] אֲשֶׁ֤ר נִמְצְאוּ־שָׁ֙מָּה֙ וַיַּחֲרִימֻם֙ עַד־הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה וַיֵּשְׁב֖וּ תַּחְתֵּיהֶ֑ם כִּֽי־מִרְעֶ֥ה לְצֹאנָ֖ם שָֽׁם׃
Mereka yang namanya tertulis ini datang pada zaman Hizkia, raja Yehuda, lalu menyerang kemah-kemah mereka dan orang-orang Meunim yang ada di sana, dan menumpas mereka sama sekali sampai hari ini. Lalu mereka menetap menggantikan orang-orang itu, sebab di sana ada padang rumput bagi kambing domba mereka.
Saat ini belum ada tafsiran untuk ayat ini. Silakan coba lagi nanti.